Artikelen en foto's

Landgeiten in Vestingmuseum Naarden

door: Egbert de Jager (www.vestingmuseum.nl)

Bij de nieuwe leden in DNL van december 2005 staat Het Nederlands Vesting Museum.

"Wat heeft het vestingmuseum met geiten te maken?" vraagt u misschien. Heel eenvoudig: Tot vorig jaar werd ons gras gemaaid door een bedrijf (en gesubsidieerd) maar door bezuinigingen moeten wij dit nu zelf betalen en omdat dit een terrein is van ongeveer 20.000 m2 met erg steile hellingen kost dit ca 15.000 Euro en dit is veel geld. De oplossing heeft U wel vaker gehoord: BEGRAZEN !


vestingmuseum1Na veel vragen ontdekten we dat schapen niet zouden voldoen want aan het einde van de steile hellingen staat een muur en daar onder water en schapen glijden uit, vallen in het water en verdrinken. Na zoeken op het internet zijn we op geiten gekomen en na een beetje verder zoeken moesten het Nederlandse landgeiten worden, historischs erg verantwoord en leuk om te zien. Op het internet kwamen we mevr. Wieland tegen die 3 geiten te koop had, een moeder en twee dochters. Na enig heen en weer bellen was de koop gesloten en begon voor ons het avontuur. Zoals u zult begrijpen hebben wij meer verstand van kanonnen dan van geiten, maar door veel lezen en veel hulp van leden van de LFNL zijn we een heel ver gekomen maar enkele van onze ervaringen volgen hierna.

Eerst als voorlopige voorziening hadden we een vak afgezet met gaas van 90 cm hoog. Volgens kenners is dit hoog genoeg maar twee dagen later (zondag) kwam een telefoontje: "Er is een geit ontsnapt, Help!" Met een beetje korrels, waar de geiten aan gewend waren, was de vluchtelinge snel gevangen en in haar wei gezet. Aan de afrastering mankeerde niets, dus maandag zien we verder. Maandag bleek dat een hek van 90 cm veel te laag is want de dames sprongen er zonder aanloop overheen. Dus hebben we een groter stuk afgezet tussen een paar muren en daar wachtten we het verder af.

Eerst bleek dat rozen en druiven erg lekker zijn want na twee dagen zien ze er erg treurig uit. Omdat dochters na 5 maanden nog steeds melk drinken bij moeder Camilla hebben we haar apart gezet. Dit vond zij duidelijk niet leuk maar het moest.

Op het terrein waar Camilla stond werd een bruiloft gepland en we gingen iets te laat kijken. Het bruidspaar en de gasten stonden te kijken hoe een van de gasten (een iets gezette dame van 1,60 m hoog in een roze mantelpak compleet met kokerrok) rond rende met het bruidsboeket boven haar hoofd en Camilla achter haar aan. Die zag alleen sappig eten en geen boeket. Gelukkig konden we haar (Camilla) op tijd vangen.

Een andere keer hoorde we gelach in de video ruimte. We hebben een mooie video maar echt leuk is hij niet. De oplossing: Camilla was de videokamer in gelopen en stond eerst strak naar de video te kijken en bekeek toen een dame die daar zat uitgebreid en keek daarna of er niets gebeurd was weer naar de video. De andere bezoekers hebben daarna niets meer van de video gezien.

Verder hebben de dames die nu weer bij elkaar staan ontdekt hoe je in de kazematten kan komen en een deel van een tentoonstelling (gelukkig niet waardevol) opgegeten.

vestingmuseum2
Verder rennen zij hellingen op en af waar wij haast niet tegenop komen en de muren waar ik het in het begin over had zijn geen enkel probleem. Op bijgaande foto's is te zien dat kanonnen erg leuk zijn als klimobject. In de toekomst willen we een kudde van 8 à 9 dieren fokken die het gras op een redelijke lengte moeten houden, maar eerst moeten we veel leren.