In memoriam Jos Verdonk

jos enkhuizen 2015Bij een familiedrama zijn Jos Verdonk en zijn vrouw Margreet Andriol dinsdag 26 september om het leven gebracht. Dinsdagmiddag bracht Jans mij op de hoogte van dit droevige nieuws. Meer dan een half uur heb ik gehuild en ook nu biggelen de tranen over mijn wangen. Niet te bevatten. Zulke intens goede mensen.

Jos zal ongeveer 25 jaar lid zijn geweest van LNFL. Hij was keurmeester en lid van de Foktechnische Commissie. Waardevol voor de vereniging. Aanvankelijk zocht hij een toepassing van de landgeit in de melkerij. Hij fokte landgeiten die flink melk gaven om deze melk te verkazen. Naderhand heeft hij er even naar gestreefd een dier te fokken dat volledig aan de rasstandaard voldeed. Dat bevredigde maar kort. Hij miste zaken. Hij zag niet de diversiteit die op oude prenten en schilderijen te zien was. Hij miste veronderstelde soberheid, hardheid en soepele gang.

Jos was nog lang niet klaar met verbeteren van ons geitenbestand. De laatste jaren voelde hij zich vaak niet begrepen in de vereniging. Hij voelde zich tekort schieten in het inzichtelijk maken van wat hij bedoelde en probeerde regelmatig op andere manieren, met andere argumenten duidelijk te maken wat hij bedoelde. Jammer genoeg ervoeren anderen dat soms als drammen. Volgens mij was het meest gebruikte zinnetje van Jos: “Ik snap het niet”. Jos was zelden overtuigd van zichzelf.

Jos besteedde veel tijd aan zijn geiten. Hij had er meestal een stuk of 40. Dat belette hem niet om ze keuringsmak te maken. Ervoor te zorgen dat ze goed gewend waren om aan een touw te lopen. Hij observeerde en verwonderde zich. Jos besteedde ook veel tijd aan mensen. Er zijn heel wat leden die bij Jos op de koffie zijn geweest, die adviezen van hem hebben gekregen en door hem gemotiveerd zijn.

Een andere rode draad was zijn groentetuin en de laatste jaren vond hij de sport survival-runnen geweldig. Dat was hem aan te zien en het past bij hem. Een afgetrainde man van 63, tanig, zeer gespierd en geen gram vet te veel.

Jos was huisschilder van professie maar had ook een klassieke schildersopleiding gevolgd. Hij kon op het doek veel van zijn creativiteit kwijt. Fraaie doeken, al kon een vierkante centimeter die naar zijn idee onvoldoende was, voor hem het hele doek verpesten.

Jos en Margreet waren niet gemiddeld. Naar Margreet haar idee ging Jos soms wat ver in de geiten, naar Jos zijn idee Margreet soms wat ver in de astrologie en het esoterische. In dergelijke onderwerpen vonden ze elkaar wel. Net als in een groot gevoel voor rechtvaardigheid en goed doen. Je kon er regelmatig andere inwonenden vinden die ze tijdelijk, dagen of maanden, opvingen. Mensen die op de een of andere manier in de knoop zaten.
Het doet heel veel pijn dat juist deze lieve mensen dit is overkomen.

We zullen het positief kritische geluid van Jos binnen de vereniging missen en wensen de naasten van Jos en Margreet heel veel sterkte.

Namens de LFNL Jaap Mekel